در دوره ی زمانی ای که تمامی اهرم های فرهنگی - سیاسی هر کشوری
در جهان در پی ارتقاء سطح آموزشی و تحصیلی خود در مراکز علمی و پژوهشی
علی الخصوص در فضای دانشگاه های خود هستند و فارغ از هر گونه ایجاد
تشنج در مراکز علمی خود ؛ برای بالا بردن سطح روحی دانشجویان و نخبگان
جامعه ی خود تلاش می کنند و تمامی عناصر و بازو های اجرایی در سطح جامعه
را در راستای رسیدن و افزایش کیفیت آموزشی در چهارچوب نظام تحصیلی - آموزشی
در دانشگاه ها را بسیج می نمایند و تنها در پی برتری علمی خود بر سایر کشور های
جهان هستند ؛ روند آموزشی در دانشگاه های سرزمین عزیزمان ایران همچنان با
رکود خاک خورده ای در سکون به سر می برد .
چهارشنبه شب گذشته در ۱۴شهریور ماه از رسانه ی ملی در قالب برنامه ی
کوله پشتی که از شبکه ی سوم سیمای جمهوری اسلامی ایران پخش گردید
دکتر علی احمدی ریاست دانشگاه پیام نور میهمان تلویزیونی خانواده هایی بود
که بسیاری از آنها افراد و فرزندانی با نام داشجو را در فضای خانه ی خود داشتند .
دکتر علی احمدی که چندی پیش و در زمان آغاز به کار دولت نهم از سوی وزیر علوم
تحقیقات و فناوری به ریاست دانشگاه پیام نور منصوب گردید ؛ سخنان ناامید کننده ای
بر زبان آورد که جای تأمل بسیار را می طلبد .
مهمترین بخش این گفتار تبلیغاتی که در جهت معرفی دانشگاه پیام نور و نیز نوع
تفکر در سیاست گذاری سیستم آموزشی کشور بود ؛ تنها تأسف را برای نام مقدس
دانشجو بر اذهان مردم ایران زمین تداعی نمود .
دکتر علی احمدی بخشی از سخنان خود را این گونه بیان نمود : ما به شدت به این
موضوع و اصل اعتقاد داریم که تا زمانی که سدی به نام کنکور وجود دارد و داوطلبان
دانشگاه در کشور پشت این سد قرار می گیرند ؛ باید تنها در پی گسترش کمیت در
دانشگاه باشیم و تا زمانی که این وضع ادامه دارد هیچ گاه به کیفیت آموزشی
در دانشگاه ها نمی اندیشیم ؛ چرا که با وجود داوطلبان پشت دانشگاه پرداختن
به موضوع کیفیت آموزشی لزومی ندارد !
البته باید این موضوع را ذکر نمود که ریاست دانشگاه پیام نور این سخنان را در
راستای معرفی نوع سیاست گذاری در دانشگاه تحت تصدی خود بیان نموده است .
اما در اینجا سؤال مهمی که به اذهان کاوش گر مردم علی الخصوص دانشجویان
خطور می نماید این است که : با توجه به این موضوع که جناب دکتر علی احمدی
از سوی شخص وزیر علوم برگزیده شده و با ذکر این نکته که ریاست حال حاضر
دانشگاه پیام نور از مشاورین و دوستان نزدیک ریاست محترم جمهوری هستند و
به احتمال زیاد انتصاب ریاست این دانشگاه به عنوان یکی از دانشگاه های مهم
کشور که نقش بسیار تعیین کننده و مثبتی را در کاهش افراد پشت سد کنکور بازی
می کند با نظر مستقیم رئیس جمهور محترم بوده است ؛ آیا نظر مسئولین کشور
و دستگاه های آموزشی - پژوهشی و وزارت علوم ؛ تحقیقات و فناوری نیز هم سو
با نظر ریاست دانشگاه پیام نور جناب دکتر علی احمدی می باشد ؟
این سخن و نوع سیاست رئیس دانشکاه پیام نور در حالی در جهت اطلاع رسانی به
مردم اعلام گردید که روز سه شنبه ی هفته ی گذشته ؛ ۱۳ شهریور ماه در پی انتشار
لیست اسامی پانصد دانشگاه برتر جهان ؛ هیچ نامی از هیچ کدام از دانشگاه ها و
مراکز آموزشی کشور به چشم نمی خورد !
با توجه به این که همیشه و در تمام شرایط رهبر معظم انقلاب حضرت آیت الله
خامنه ای به شدت حامی پیشرفت کیفی دانشگاه ها بوده اند و به کرار مسئولین ؛
دانشجویان و نخبگان کشور را به همت گماردن برای پیشرفت کیفی درحوزه های
مختلف علمی تشویق و حمایت نموده اند و رئیس جمهور نیز حمایت خود را بارها از
ارتقای علمی فرزندان ایران زمین اعلام نموده است ؛ نمی توان تمامی مسئولین
کشوری را در این امر با نظر دکتر علی احمدی هم سو دانست ؛ اما چه ناامید کننده
است که ریاست یک واحد دانشگاهی وسیع و مهمی که در آن دانشجویان کثیری
به امید افزایش سطح علمی خود مشغول به تحصیل هستند ؛ این گونه توهم فکری
خود را به دیگر واحدهای دانشگاهی سرایت می دهد .
در دیدار اخیر مقام معظم رهبری با مسئولین نظام آموزشی ؛ نخبگان و دانشجویان
برتر کشور که در فضایی صمیمانه برگزار گردید ؛ ایشان خطاب به مسئولین و
دانشجویان فرمودند : کاری نمایید که به چنان پیشرفت علمی ای برسید که در چند
سال آینده دیگر کشورها و محققان خارجی برای پی بردن به برترین پیشرفت های
علمی جهان که در دست شما خواهد بود ؛ مجبور شوند که به فراگیری زبان فارسی
روی آورند .
آیا این سخن و دید وسیع مقام معظم رهبری منافاتی با سیاست جاری در اذهان
مسئولین دانشگاه پیام نور و بسیاری دیگر از مسئولین دستگاه های آموزشی کشور
ندارد ؟
لازم به یاد آوری است که کشورمان در پی برنامه ریزی های کلان بلند مدت خود و
تلاش برای پیگیری و رسیدن به اهداف سند چشم انداز بیست ساله ی نظام که بر
مبنای تبدیل شدن ایران به قدرت منطقه ای و فرا منطقه ای و هموار کردن جاده ی
پیشرفت در پی رسیدن به جمع قدرت های جهانی تنظیم شده است ؛ با این گونه
سیاست ها قابلیت اجرا پیدا می نماید ؟
این همان سؤالی است که جواب آن سهل و آسان می باشد ...
ادامه ی روند عدم توجه به کیفیت آموزشی در کشور تنها چیزی که برای ما در آینده
به یادگار می گذارد ؛ تحصیل کرده های جوان ؛ کم بهره از منظر علمی و شاید
بی سواد می باشد که مسلما سکان هدایت این کشتی تشنه پیشرفت در
دستان همان تحصیل کرده های از نظر علمی کم توان ؛ قرار خواهد گرفت .
چه اسف ناک و درد آور است که برای رسیدن به پرتگاه این چنین شتاب کرده ایم ... ! 
